|
بنام خدایی که برای قلب دوست و برای اثبات دوستی اشک را افرید
گرچه این دنیا ندارد اعتباری این را نوشتم تا بماند یادگاری
  اگر اشک بودم با چشمان خیسم دستان تو را میبوسیدم   
  اگر عشق بودم در قلب مهربانت خانه ای پیدا میکردم   
اگر یاد بودم ...یاد تو را همیشه داشتم 
                          

                    
داستان غم انگيز زندگي اين نيست که انسانها فنا مي شوند ،
اين است که آنان از دوست داشتن باز مي مانند
تبسم نگاه تو نشان عشقي آشناست ...! 
به غم کسی اثیرم که ز من خبر ندارد عجب از محبت من که در او اثر ندارد غلط است هرکه گوید دل به دل راه دارد
دل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد
|